🏠 صفحه اصلی 👈 مطالب آموزشی 👈 نقش مردان در حمایت از زنان مبتلا به سرطان پستان؛ همراهی تا بهبودی

نقش مردان در حمایت از زنان مبتلا به سرطان پستان؛ همراهی تا بهبودی

نقش مردان در حمایت از زنان مبتلا به سرطان پستان؛ همراهی تا بهبودی

نقش همسر و همراه در درمان سرطان پستان چیست؟ دکتر مریم شفیعی اهمیت حمایت عاطفی و عملی مردان را در تسریع روند بهبودی و سلامت روان بیماران بررسی می‌کند.

زمانی که یک زن با تشخیص سرطان پستان روبرو می‌شود، این تنها او نیست که درگیر بیماری شده، بلکه تمام ساختار خانواده تحت تأثیر قرار می‌گیرد. در این میان، نقش مردان (به‌ویژه همسران) به عنوان تکیه‌گاه اصلی، فراتر از یک همراهی ساده است. تحقیقات نشان می‌دهد بانوانی که از حمایت عاطفی قوی برخوردارند، نه تنها روحیه بهتری برای طی کردن مراحل درمان دارند، بلکه پاسخ فیزیولوژیک بدن آن‌ها به درمان‌ها نیز مثبت‌تر است.

درک تغییرات روانی و جسمی بیمار

مردان باید بدانند که درمان‌های سرطان پستان (مانند شیمی‌درمانی یا جراحی) تغییرات عمده‌ای در تصویر بدنی و نوسانات خلقی زن ایجاد می‌کند. جراحی‌هایی نظیر ماستکتومی (برداشتن پستان) می‌تواند بر اعتماد به نفس و زنانگی بیمار تأثیر بگذارد. در این مرحله، تکرار این پیام که "ارزش او فراتر از تغییرات ظاهری است" و ابراز محبت صادقانه، نقشی حیاتی در بازسازی روحیه بیمار ایفا می‌کند.

مشارکت فعال در فرآیند درمان و تصمیم‌گیری

یکی از بهترین راه‌های حمایت، مشارکت در جلسات مشاوره با جراح است. همراهی همسر در مطب دکتر مریم شفیعی، به بیمار کمک می‌کند تا احساس تنهایی نکند. مردان می‌توانند با یادداشت‌برداری از توصیه‌های پس از جراحی، پیگیری زمان مصرف داروها و پرسیدن سوالات کلیدی از پزشک، بخشی از بار ذهنی بیمار را کاهش دهند. این حضور فعال، به بیمار اطمینان می‌دهد که در این مسیر یک "تیم" هستند.

مدیریت مسئولیت‌های زندگی روزمره

در طول دوره نقاهت و درمان‌های تکمیلی، خستگی مفرط یکی از عوارض شایع است. در این زمان، نقش مردان در مدیریت امور خانه، مراقبت از فرزندان و کاهش فشارهای کاری همسرشان پررنگ می‌شود. فراهم کردن فضایی آرام و بدون دغدغه در منزل، به بدن بیمار اجازه می‌دهد تا تمام انرژی خود را صرف بازسازی و بهبودی کند. این حمایت عملی، مستقیم‌ترین راه برای نشان دادن عشق و تعهد است.

حفظ ارتباط کلامی و صمیمیت

بسیاری از مردان به دلیل ترس از رنجاندن همسرشان، از صحبت درباره بیماری خودداری می‌کنند. سکوت مداوم می‌تواند باعث القای حس انزوا در بیمار شود. صحبت کردن درباره ترس‌ها، امیدها و حتی برنامه‌ریزی برای آینده پس از بهبودی، پیوند عاطفی را تقویت می‌کند. صمیمیت همیشه به معنای رابطه فیزیکی نیست؛ بلکه گوش دادن فعال و همدلی در لحظات سخت، والاترین شکل صمیمیت در دوران بیماری است.

اهمیت سلامت روان برای همراهان (مراقبین)

مردان نیز به عنوان مراقب اصلی، تحت فشار استرس شدیدی هستند. دکتر مریم شفیعی توصیه می‌کند که همراهان بیمار نیز برای حفظ توان خود، از مشاوره‌های روان‌شناسی بهره‌مند شوند. مردی که از نظر روحی خسته و فرسوده باشد، نمی‌تواند تکیه‌گاه مناسبی برای همسرش باشد. بنابراین، مراقبت از خود برای تداوم حمایت از بیمار، یک ضرورت است، نه یک انتخاب خودخواهانه.

اشتراک گذاری:

❓ پرسش خود را بنویسید

📒 پرسش و پاسخ

🥇 اولین پرسش را شما ارسال کنید

کلیه حقوق این سایت متعلق به دکتر مریم شفیعی می‌باشد.

طراحی سایت 🌐 فرید عقیلی